Σημείωση Διαφάνειας
...παρακάτω θα βρείτε τις καλύτερες pet-friendly επιλογές (περιέχει συνδέσμους συνεργατών) για να οργανώσετε το ταξίδι σας...
Το καθημερινό ναρκοπέδιο των πεζοδρομίων
Η βόλτα με τον σκύλο υποτίθεται ότι είναι η καλύτερη στιγμή της ημέρας. Η ευκαιρία σου να αποσυμφορηθείς, να περπατήσεις και να χαρείς τον τετράποδο φίλο σου. Ή έτσι νομίζεις, μέχρι τη στιγμή που το πόδι σου προσγειώνεται απότομα πάνω στο απόλυτο ταμπού της γειτονιάς.
Αυτός είναι ο πραγματικός «ελέφαντας στο δωμάτιο» — ή μάλλον, στο πεζοδρόμιο.
Οι δρόμοι της πόλης μας δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη με τη σκόνη και την εγκατάλειψη. Όταν όμως προστίθενται και οι ακαθαρσίες του σκύλου που κάποιοι κηδεμόνες επιλέγουν να «ξεχάσουν» πίσω τους, το πράγμα ξεφεύγει.
Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής ή δυσοσμίας. Είναι θέμα σεβασμού. Το να πατήσεις μια τέτοια «νάρκη» σου χαλάει τη διάθεση και, το χειρότερο, στρέφει μια ολόκληρη κοινωνία απέναντι στα κατοικίδια.
Τα παράπονα στο δρόμο
Ο προβληματισμός αυτός αποτυπώθηκε ανάγλυφα πριν λίγες μέρες στη γειτονιά. Όπως περπατούσαμε με τη Νάδα, το ημίαιμο μικρόσωμο σκυλάκι, ένας περαστικός σταμάτησε απότομα, κοίταξε τον σκύλο που απλώς ούρησε στην άκρη του πεζοδρομίου και μου είπε χαμηλόφωνα σε μικρή απόσταση:
«Έχουμε απηυδήσει μαζί σας! Κατουράνε παντού. Χθες βρήκα πάλι κατουρημένο το μηχανάκι μου!»
Η απάντηση ήρθε ψύχραιμα:
«Μην βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι επειδή υπάρχουν κάποιοι ανεύθυνοι Σίγουρα το ότι ζούμε στην πόλη περιορίζει αναγκαστικά τις βόλτες στο τσιμέντο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αδιαφορούμε».
Ζούμε σε αστικό περιβάλλον και η ούρηση στο τσιμέντο είναι συχνά αναπόφευκτη. Αυτό όμως που είναι στο χέρι μας είναι η διαχείριση. Η λύση είναι μια απλή, καθημερινή συνήθεια: ένα μικρό μπουκαλάκι με σκέτο νερό (ή νερό με λίγο λευκό ξύδι) στην τσέπη.
Το νερό ξεπλένει αμέσως το σημείο, ενώ η ελάχιστη προσθήκη ξυδιού διασπά την αμμωνία, εξουδετερώνει τη δυσοσμία και αποτρέπει το επόμενο «σημάδεμα». Το κυριότερο; Δείχνει στην πράξη στους γύρω μας ότι σεβόμαστε τον δημόσιο χώρο.
Ο Σεβασμός Φέρνει Αποδοχή
Αν θέλουμε να μας δέχονται παντού —σε καταστήματα, ταβέρνες, MMM, ξενοδοχεία — χρειάζεται πρώτα να κερδίσουμε τον σεβασμό της κοινωνίας. Όσο η εικόνα του ασυνείδητου ιδιοκτήτη κυριαρχεί, τόσο χάνουμε έδαφος στη διεκδίκηση μας για καλύτερη αντιμετώπιση.
Το χειρότερο επίσης είναι όταν αυτή η συσσωρευμένη οργή της γειτονιάς συναντά άρρωστα μυαλά. Κάποιοι που σιχαίνονται αυτή την κατάσταση ή γενικά βρίσκουν μια αφορμή για τις άρρωστες ενέργειές τους, καταφεύγουν σε εγκληματικές πράξεις όπως οι φόλες.
Φυσικά ΤΙΠΟΤΑ δεν δικαιολογεί την δολοφονία μια ψυχής όμως η σκληρή αλήθεια είναι ότι η ανευθυνότητα ορισμένων κηδεμόνων δίνει ασυνείδητα την «δικαιολογία» που ψάχνουν αυτά τα νοσηρά μυαλά για να ξεσπάσουν.
Τι Ισχύει Νομικά: Από την Ελλάδα στην Ευρώπη
Η αλλαγή νοοτροπίας δεν είναι απλώς θέμα καλών τρόπων, αλλά και αυστηρή νομική υποχρέωση. Ας δούμε τι προβλέπει η νομοθεσία.
– Στην Ελλάδα: Σύμφωνα με τον Νόμο 4830/2021, στο Άρθρο 9 (παράγραφος η), ορίζεται κατά λέξη ότι ο ιδιοκτήτης υποχρεούται:
«Να μεριμνά για τον άμεσο καθαρισμό του περιβάλλοντος από τα περιττώματα του ζώου συντροφιάς, εκτός αν πρόκειται για σκύλο βοήθειας, έρευνας και διάσωσης κατά τη διάρκεια άσκησης των καθηκόντων του, σκύλο στη διάρκεια του κυνηγιού ή σκύλο φύλαξης ποιμνίων κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους.»
Παράλληλα, στο Άρθρο 35 του ίδιου νόμου εξειδικεύονται τα διοικητικά πρόστιμα, ορίζοντας 100 ευρώ πρόστιμο για τη μη απομάκρυνση των περιττωμάτων.
– Στην υπόλοιπη Ευρώπη: Τα πράγματα είναι ακόμα πιο αυστηρά. Στη Γαλλία τα πρόστιμα ξεκινούν από 135€, την Ιταλία φτάνουν τα 500€ ενώ στην Ισπανία φτάνει και τα 1.500€.
Μάλιστα, σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις είναι υποχρεωτικό από το νόμο να κρατάς μαζί σου μπουκάλι νερό για τα ούρα του σκύλου — αν σε σταματήσουν χωρίς αυτό, επιβάλλεται πρόστιμο επί τόπου. Μάλιστα έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν εξετάσεις DNA στα κόπρανα που εντοπίζονται στον δρόμο για να ταυτοποιήσουν και να τιμωρήσουν τους ιδιοκτήτες.
Αλλάζοντας την Κουλτούρα των Pet Parents
Η αλλαγή στην καθημερινότητά μας δεν απαιτεί μεγάλες προσπάθειες, αλλά συνέπεια και διάθεση για συνεργασία. Η προστασία του δημόσιου χώρου και η εικόνα των κατοικιδίων στην πόλη είναι ζήτημα νοοτροπίας που χτίζεται βήμα-βήμα από τον καθένα μας.
– Το παράδειγμα ξεκινά από εμάς: Όταν ένας γείτονας βλέπει ότι κρατάμε σακουλάκι και μπουκάλι με νερό, η καχυποψία υποχωρεί. Η υπεύθυνη στάση εμπνέει και άλλους κηδεμόνες να ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα.
– Ευγενική παρακίνηση, όχι τσακωμοί: Αν πετύχουμε κάποιον που αμελεί τις υποχρεώσεις του, μια ευγενική υπενθύμιση ή η προσφορά μιας επιπλέον σακούλας λειτουργεί πολύ πιο αποτελεσματικά από μια έντονη αντιπαράθεση.
– Διεκδίκηση καλύτερων υποδομών: Δείχνοντας υπευθυνότητα, αποκτούμε και το πάτημα να ζητήσουμε από τους Δήμους περισσότερους ειδικούς κάδους, δωρεάν σακούλες και περιποιημένα πάρκα σκύλων.
Δεν χρειάζονται μόνο αυστηροί νόμοι για να κάνουμε το αυτονόητο. Όσο γινόμαστε εμείς οι ίδιοι το θετικό παράδειγμα στην καθημερινή βόλτα, τόσο θα μειώνεται η ενόχληση, θα προστατεύουμε τα σκυλιά μας από την οργή της γειτονιάς και θα χτίζουμε μια πραγματικά pet-friendly κοινωνία.
